
Koning Willem II kocht in Vught Reeburg, Zionsburg en Sophia's burg van de laatste is hier de toegangspoort te zien op een foto van 1918.

Gebouwd in 1880 in neo renaissance stijl. Voor de geschiedenis van het landgoed klik op onderstaande link.

Drie generaties Marggraff woonde op Zionsburg. Allen waren zij jurist. De laatste bewoner is tragisch aan zijn einde gekomen tijdens een brand in 2003.nu is het landhuis een ruine.

De serre was de plaats waren rozen groeiden. Tevens was het rond 1900 de mode om tropische planten te hebben zoals sinaasappelboompjes en palmen. Daarom is er op Zionsburg ook nog een grote gietijzeren kas te vinden. Volgens de laatste bewoner groeide er ook lauerier.Nadat bijna alle ruiten van de kas gesneuveld zijn staat het karkas nog overeind.

Hier een afbeelding van de serre tevens een grieks beeld te zien. Naast een mooi aangelegde tuin in Engelse stijl met paden en een bruggetje en enkele vijvers zijn er ook een koetshuis en paardenstallen op het landgoed te vinden.

Na de dood van de laatste bewoner zijn de bezittingen overgegaan in de 'Marggraff' stichting. Deze heeft als doel alles in oude luister te herstellen. Zowel Landhuis Zionsburg en de bijbehorende gebouwen als andere landerijen en huizen.

Hier een tuinman aan het werk. Indien het financieel mogelijk is voor de Marggraff-stichting is er wellicht een mogelijkheid dat in de toekomst wederom tuinmannen terugkeren op het terrein. Er zijn al werkzaamheden verricht maar voor het grote werk is veel geld nodig.

Deze opname laat zien dat Zionsburg een parel is in het hart van Vught. Het zou daarom ook enorm zonde zijn als Zionsburg versnippert zou raken en zou wijken voor nieuwbouw woningen. Zo'n ecologisch prachtig landgoed is uniek in zijn soort ondanks dat de laatste 50 jaar weinig onderhoud werd gepleegd.

Zou het ooit zover komen dat Zionsburg er weer net zo uit komt te zien als op deze ansicht? De meeste mensen hopen van wel. Er is echter een belangrijke factor en dat is de belasting met de successie rechten. Indien de Marggraff Stichting niet hoog belast wordt zou er een mogelijkheid zijn dat de parel hersteld zal worden

Ondanks enkele zwaren stormen zijn veel bomen overeind gebleven op het landgoed. Zowel Platanen als beuken en rodondenderons zijn hier te vinden. Ook zeldzame bomen zoals een mispelboom, walnotenboom, appelboompjes etc. vind je op het terrein.

Deze laan kwam uit op de helvoirtsche weg links is hotel Zionszicht te zien.

Dit Huize Bergen lag op de weg naar Boxtel en is in 1915 gesloopt. In ongeveer dezelfde stijl werd het herbouwd deze keer aan de weg naar st. Michielsgestel.De oude villa werd bewoond door dhr. en mw. Fentener van Vlissingen.

In 1927 kwam dhr. Willem van Beuningen - Fentener van Vlissingen ( geboren Amsterdam 1873) op de villa wonen. Hij werd president -commissaris Steenkolen Handels Ver. mij te Utrecht. Later werd hij bestuurslid en voorzitter van de Vughtse polders en lid van de gemeente raad van Vught. Hij was de eerste ere burger van Vught en was tevens ridderin de orde van Oranje-Nassau; ridder in de orde van de nederlandse leeuw. Van Beuningen werd bekend om zijn grote verzameling tropische planten en vissen in Huize bergen

De vereniging M.O.C uit Bergen op Zoom behaalde de eerste prijs voor orde, netheid en discipline. Er kwamen zo'n 1300 voetballers van R.K. clubs naar Vught.

Het bij de jongelui ongetwijfeld meest geliefde kamplid was de kok. "Daar zal ik iets fijns mee stoven..."

Huize Benvenuta is gebouwd rond 1880. Het pand ligt eigenlijk in het midden van de kerkstraat daarmee bedoel ik de voormalige 'hele' kerkstraat ook het gedeelte over het spoor. De kerkstraat was vroeger één straat maar door de komst van het spoor gescheiden. De naam betekend letterlijk: degene die welkom is. Vanaf 1961 is het pand in gebruik als kantoor en heeft de tuin na de renovatie veel van zijn schoonheid verloren. Enkele mooie bomen en struiken werden verwijderd. Nu is het een koude en kille voorstelling als men voor het pand staat.

Rond begin 1900 lag op het kruispunt Boxtelseweg en de Gestelse weg en de glorieuxlaan (toen nog zandpad) Cafe Rustoord. tot 1917 stopte hier de paardentram. Rustoord was eerst een herberg en had nu een kleine speeltuin. In deze jaren werd Rustoord beheerd door de dames Langelaar.

Met fraai ingerichte speeltuin thans heeft er nieuwbouw plaats gevonden op deze plek.

Voorheen stond hier een landhuis genaamd 'Sorgvlijdt'na dat deze door een brand was verwoest werd er omstreeks 1780 een nieuwe villa gebouwd, Beukenhorst. Een landhuis met een park in Engelse stijl aangelegd.In 1818 kwam het langoed in handen van de familie van Lanschot. Hierna erfde mr. V.Th. Tilman in 1888 het landgoed. In 1915 verkocht hij het door aan Fr.H. Fentener van Vlissingen. De nieuwe eigenaar plaatste een nieuwe villa op deze plek. In 1918 erfde zijn zoon Beukenhorst. Aan het einde van WOII werd Beukenhorst ernstig beschadigd door het oorlogsgeweld. Dhr. Fentener van Vlissingen herstelde de villa en ging er vanaf 1951 met zijn vrouw wonen tot 1962. Commissaris van de Koningin destijds, Mr. Dries van Agt woonde op Beukenhorst van 1984 tot 1987.

In 1929 ontving Jan Swinkels een eremedaille voor zijn inzet van 50 jaar als tuinbaas op Beukenhorst.

Onlangs te Vught gehouden in het retraitehuis 'Loyola. We hebben hierboven een laatste kiekje van de militaire retraiten

Mei 1941 werd door de sportclub Prins hendrik een ronde Vught georganiseerd. Hier de massale start vanaf het marktveld.

Te Vught werd 6 februari 1922 een religieuze geprofest in de congregatie' der Zusters van Ronse (België). Zij is de vijfde dochter in één gezin. (de familie van Gestel te Geldrop) die in deze congregatie haar geloften aflegde. De vijf zusters waren die dag te Vught bijeen, waardoor wij in staat waren tot het nemen van deze zeldzame foto.

Aan de Vughterweg staat een oud tankstation uit 1933. Deze is op de monumentenlijst gekomen en zal in zijn geheel gerestaureerd worden. Hij komt op een andere plaats te staan tussen de weg tussen Vught en Den Bosch. Hier een nog vooroorlogse afbeelding met links het tankstation.

Deze praalwagen van de R.K voetbalvereniging V.F.C. te Vught behaalde bij de jubileumsfeesten de eerste en een extra prijs.

Vernoemd naar de stichters van dit wijkje. Opvallend zijn de huizen allen wit met groene daken. Dit was op initiatief van dhr. en mw. van Beuningen- Fentener van Vlissingen. Met sloopte deze achterbuurt in Vught 'de piekenhoek' geheten en bouwden er kleine arbeiderswoningen.

Dag pont!, Ingenieur van der Pas uit Vught werd voor de vijfhonderdste en laatste maal per pont over de Waal bij Zaltbommel gebracht. (1933) Thans maakt de ingenieur gebruik van de nieuwe prachtige verkeersbrug.

Ik zal me even voorstellen ik ben Boudewijn Reijenga en ik verzamel geruime tijd oude ansichten en artikelen m.b.t. Vught. Ik ben geboren in Vught vandaar mijn interesse voor de geschiedenis voor deze plaats. Ik heb de ansichten zelf verzameld, voor de teksten heb andere bronnen geraadpleegd. Heeft u nog oude ansichten of knipsels en wilt u deze ruilen of verkopen dan hoor ik het graag. Ook ben ik geïnteresseerd in verhalen m.b.t. de geschiedenis van Vught.

Zoals deze foto uit 1918 laat zien was er een streng beleid m.b.t. het kappen van bomen. De toegangswegen van en naar Vught waren destijds echte lanen.

De nieuwe verlichting op de Bosscheweg te Vught, met de Philips natriumlampen werd in april 1933 in gebruik gesteld. op de foto ziet u de Brabantse gouveneur die op de knop drukt als startsein. Verder staan er op de foto v.l.n.r. Dr.Philips, dr. van Rijckevorsel en burgemeester Loeff.

1933 De verlichting van de Bosscheweg bij Vught met Philips "philora" natriumlampen werd in werking gesteld.

De klok van het cromvoirtse Gemeentehuis werd na 1932 'de doodsklok' genoemd

Vanwege de bouw ook wel Chalet Dora genoemd. Het huis stond op de weg naar Boxtellen in 1929 werd het huis gesloopt.

In de zomer van 1920 was het zover,feestelijk werd het nieuwe villa park toen nog vrijwel onbebouwd geopend, hier is de fraaie tuinaanleg te zien.

Burgemeester A. van Lanschot snijdt het gulden koord waartoe de toegang tot dan versperd werd, doormidden.

Hier zijn de genodigden te zien van de openening. In het midden de burgemeester en zijn echtgenote.

Jhr. van de Does de Willebois, burgemeester van 's hertogenbosch vriend en medelid van de Eerste Kamer houdt hier een roerende afspraak bij het graf van Mr. Zinnincq Bergmann

Januari 1929 het overbrengen van het stoffelijk overschot van Jhr. Verheijen met een ouderwetse lijkkoests.

(foto 1940) Nog een villawijk in Vught, die bestond uit de straten die parallel en haaks op het gemeentehuis stonden.

Deze grond was eigendom van Lodewijk Marggraff na verkoop hiervan verrees de wijk Schoonveld

Het station werd in 1868 geopend. Het gebouw 'nieuw type 4e klasse' staat er sinds 1866 . In 1938 werd het gesloten en vervolgs weer in gebruik genomen in 1940. Tot 1938 had Vught 3 stations, deze, de ijzeren man en staton Zuid Ooster ( aan de Zuid Oosterlaan richting Tilburg) beide laatste zijn in 1938 gesloten. Vanaf dit station zijn vele gevangenen ( ongeveer 14.000) in de oorlogsjaren naar kamp Vught vervoerd, en vanuit vught naar de vernietigingskampen. Er is een gedenkteken op het station waar het aantal slachtoffers staan. Er staat vanaf dit station zijn er zoveel personen afgevoerd naar vernietgingskampen. Een passant heeft er ooit eens bij geschreven: met behulp van de NS. Dit was al vrij snel weer verwijderd.

Op de bewaakte overweg van de lijn 's Hertogenbosch- Boxtel zag in Vught een automobilist de kans door de neergelaten slagbomen te rijde, waarbij de auto een stuk werd meegesleurd.

Dit ongeval kostte het leven van de remmer de heer van de heuvel (zie inzetje). Bovendien was de materiële schade groot. Hier de gekantelde trein.

Al een hele tijd staat het traject Vught - Eindhoven bekend als de dodenlijn. Dit omdat ter hoogte van het Psychiatrisch ziekenhuis Voorburg met regelmaat mensen de dood kiezen door voor een trein te springen. Op deze foto is een begrafenisstoet bij het station in s Hertogenbosch te zien. Het is voor de plechtige begrafenis van de remmer van den Heuvel, die het leven verloor bij een spoorweg ongeluk in Vught. Meer dan honderd spoormannen in uniform begeleidden hem naar zijn laatste rustplaats.

Op de treinroute 's Hertogenbosch en Tilburg lag tot 1938 een klein station voor de gasten van de IJzeren man.

Dit zal voorlopig het laatste jaar zijn van de paardentram.

Vughtenaren zagen hier hout (foto 1940), dat de huizen moest verwarmen in koude winterdagen.

De nieuwe manege-gebouwen der rij- en jachtvereniging officieel geopend.

Hier op een foto uit 1933 ziet men een concours te vught. Door de rij en jachtvereniging 's Hertogenbosch werd een interessant concours hippque gehouden. De ruiter neemt hier een hindernis genaamd de IJzeren man vermoeddelijk genoemd naar het Vughtse meer.

Hier een oude Dion-Bouton autobus. Ook de schooljeugd maakte dankbaar gebruik van de autobus, met name voor schoolreisjes

Vanaf 1980 ging het slechter met het hotel todat deze in 1990 totaal werd afgebroken.

De leeuw die op het wapen te zien is is afgeleid van het Noord-Brabantse provincie wapen,De sleutel staat voor de patroonheilige St. Petrus. De twee kerken staan symbool voor de oudste parochiekerken in Vught: de St. Lambertus- en de St. Petruskerk.

Het 'originele' Huize weltevreden ligt aan de snelweg van 's Hertogenbosch naar Eindhoven bij afslag Vught-Zuid. Om precies te zijn aan de Boxtelseweg nummer 26. Het is een vroeg 19e eeuws pand. Rond 1900 woonde op weltevreden de Bossche arts J. Roosenburg en zijn vrouw. Zij waren de grootouders van Charlotte Fentener van Vlissingen die met Willem van Beuningen getrouwd was. Tot ongeveer 1965 was het pand in gebruik als woonhuis. Nu is er al geruime tijd een kantoor in gevestigd.

Een foto uit 1928. meer informatie over het ontstaan van de lunetten later.

Op de weg van Vught naar Esch liggen een aantal oude boederijen.

Langs de weg Vught- 's Hertogenbosch is een zware opruiming onder de bomen gehouden.

Openlijke hulde aan het Heilig Hart op het marktveld, met predikatie van Pater Vullings.

'Boogschieten is een sport, die in het Zuiden zeer in zwang is.' Er bestaan daar tal van verenigingen van boogschutters, die vaak hun kracht meten in edele prijskamp. In Vught werd zulk een schietbaan geopend, natuurlijk met een geanimeerd concours. Wij zien op de foto de boogschutters in volle actie. Fraaie prijzen lokten hen.

19 juli 1955: De zesde IJzerenman-wandeltocht georganiseerd door de V.P.S.O.V De Vughtse harmonie Kunst en Vriendschap zorgde voor opgewekte klanken bij de start van de wandelaars.

Drie kinderen van het Ambonezenkamp liepen dapper mee in deze wandeltocht.

Jeugdige belangstelling tijdens het défilé van de wandelgroepen voor het Raadhuis van Vught.

De gemeente politie Vught aan de wandel door het prachtige landgoed Beukenhorst van dr. F. H. Fentener van Vlissingen.

Een groep kinderen van de Christelijke school te Vught in het villapark te Vught, halverwege het 10 kilometer parcours.

De deelnemende zusters hadden natuurlijk wel een zeer parate en kundige steun aan elkaar wanneer het beblaarde voeten betrof.

Het bidprentje van de in 1934 overleden kapelaan omgekomen door een tragisch ongevl. Geboren te Boxtel in 1901, priester in den Bosch 1926, kapelaan te Lieshout 1926, kapelaan te Vught H. Petrus 1928. Diaconesaan Aalmoezenier van het mannelijk jeugdwerk 1933.

Maria kapelletje persfoto gesitueerd op 'ons buiten'verblijf der K.J.V. inzegening was op in 1934 door ZeerEerw. Heer kapelaan van den Waarden.

In 1899 heel in het klein begonnen, heeft deze fabriek in haar ruim 27-jarig bestaan een ongekende vlucht genomen. De nieuwe fabriek, welke in 1925 voltooid werd, is hier het sprekendste bewijs. Ongeveer 21 jaar geleden bouwde dhr. Linsen een nieuwe fabriek aan de Dorpsstraat te Vught, die al spoedig te klein bleek en in de loop der jaren herhaaldelijk werd uitgebreid. De laatste tijd nam de zaak echter zo’n hoge vlucht, dat de oude ovens niet meer voldoende konden produceren en dhr. Linsen besloot tot een algehele, afdoende uitbreiding: Het stichten van een nieuwe fabriek, geheel modern ingericht, volgens de laatste eisen des tijds. De nieuwe fabriek, welke in 1925 in gebruik werd genomen, heeft een frontbreedte van 40 meter en is 50 meter diep. Ze is geheel vervaardigd uit steen en gewapend beton, terwijl de vloeren overal van terrazzo zijn. In het gehele gebouw zijn de nieuwste uitvindingen op hygiënisch gebied toegepast. Het bakken geschiedt door middel van heetwaterovens, welke ongeveer driemaal zoveel produceren als de vroegere heteluchtovens.

De afdeling Koekfabriek, waar uitsluitend koek vervaardigd wordt en speciaal merken van de betere soort, telt haar afnemers in geheel het land en in tal van plaatsen zijn depots gevestigd. Ook de export naar diverse andere landen is beduidend. Wijl door de nieuwe fabriek het oude gebouw vrijkwam, werd besloten tot het stichten van een geheel nieuw bedrijf n.l. de biscuit fabricage. Was aanvankelijk, gezien de slechte tijden, de firmant enigszins huiverig voor het stichten van deze nieuwe tak van bedrijf, de korte tijd van haar bestaan heeft geleerd, dat het publiek goede artikelen altijd nog weet te apprecieeren. Immers ook hier gold de stelregel der firma: “kwaliteit voor alles”. Deze afdeling werd in haar tweejarig bestaan meerdere malen uitgebreid en werden ook hier de nieuwste werkmethoden in toepassing gebracht. De nieuwste machines produceren hier dag in dag uit de fijnste artikelen op biscuit en wafelgebied, die tot ver over de grenzen gretig aftrek vinden. Voor Vught heeft deze groot industrie een buitengewone betekenis, en het is dan ook te begrijpen, dat toen in 1925 het 25 jarig bestaan gevierd werd, de gehele plaats hiervoor geïnteresseerd was.

Hier is een doek te zien van de schilder Reinier Pijenburg uit Vught, voorstellend leden van het st. Servatiusgilde te lieshout., thans (1925) eigendom van Jhr. Mr. A.van Sasse van Ysselt te 's hertogenbosch. het is wel geheel iets anders dan de schuttersstukken uit de zeventiende eeuw, die we in musea zien. Minder fors en weids, maar aantrekkelijk, en helder sprekend van het gemoedelijke Brabantse leven, dat aan de prestaties der handboog en scherpschuttersgilden zoveel kleurige afwisseling dankt. Enige prestaties van het Gilde ziet men op het schilderij afgebeeld, met de zegenteken, die zij aan hun vele bekroningen danken.

Groepsfoto gemaakt bij het op 14 oktober 1925 te Vught gehouden congres van directeuren van Maria- congregaties in Nederland.

In het Missiehuis Sparrendaal te Vught wijdde Z.Em. Kardinaal van Rossum met assistentie van H.H. Exc. Mgr. Diepen en Mgr. Lemmens, Mgr. Joosten tot Bisschop. Een moment van de plechtigheid.

Vught is een oud dorp. een plaats met een rijke geschiedenis. Eens was het naar alle waarschijnlijkheid de hoofdplaats van de uitgestrekte gouwe Taxandria. In 1006 gaf bisschop Ansfried van Utrecht aan het klooster Hohorst bij Amersfoort de helft van de tol en de wissel in Fughte. Keizer Koenraad bevestigde deze giften in 1028. De monnik Stephelinus roemde het als dorp in Taxandria omstreeks 1050. een schone toren-proeve van kunstig bouwwerk-getuigt nog van een vroegere grootheid. De tegenwoordigde kerk der Hervormden, eertijds veel groter, was voor de reformatie aan de Heilige Lambertus toegewijd. tegen het einde van de 15e eeuw werd dit bedehuis voorzien van een grote, zware toren met hoge spits. Getroffen door de bliksem brandde de spits af. Alleen het muurwerk, dat heden ten dagen door alle bouwkundigen als een meesterstuk geroemd wordt, bleef staan. De spits werd niet verder opgebouwd,, doch het muurwerk door een lage, met leien bedekte kap afgesloten. de zware steenklomp is bijna 10 meter in doorsnede. uitwendig wordt hij door twee waterlijsten in drieën verdeeld; in overeenstemming daarmee had de toren vroeger drie verdiepingen.Zijn contreforten ontwikkelden zich zeer logisch en zonder in gezochte kleinschaligheid te vervallen, tot op een hoogte van 37 meter. Waar zijn in de torenmuur eindigden. Het bouwwerk is in laat-gotische stijl opgetrokken in baksteen, waartussen natuursteen met kwistige hand is aangebracht. Ook de kerk werd tijdens het beleg van s hertogenbosch door Prins Maurits in 1603 een prooi der vlammen. Wel werd deze in 1619 verder opgebouwd, doch alleen het koor en de zijpanden. In 1822 verkreeg zij haar tegenwoordige gedaante. Voor oudheidkundigen zijn de zeven vierkanten stenen, welke zich aan de buitenzijde onder de ramen van het koor bevinden en waarop taferelen uit het lijden van Christus zijn afgebeeld, zeer merkwaardig. Ze dateren uit het midden van de 16e eeuw, het is jammer dat ze erg beschadigd zijn. (later meer over dit onderwerp)

De Vughtenaren zijn al oud, heel oud. Er is in Vught een gouden munt gevonden van de Romeinse Keizer Tetricus de Vader die regeerde tussen de jaren 268 en 274 na Christus. Gevonden bij huize Steenwijk en wordt bewaard in het Noord Brabants museum. In Vught zijn echter meerdere losse en grotere muntvondsten ontdekt. In 1766 zou een hoeveelheid van zo'n 400 Romeinse munten zijn gevonden op Vughts grondgebied nabij het dorp Esch. Helaas is niet bekend waar deze munten zijn gebleven. In 1940 werd in de buurt van Huize Bergen een bronzen munt gevonden van Keizer Severus Alexander (222-235 na Christus) Ook zijn in de dorpskern gelijke munten gevonden o.a. bij de kleine Gent ten zuide van huize Steenwijk. In de sindsdien verstreken 17e eeuw hebben de Vughtenaren heel wat klappen moeten incasseren. Klappen zo hard , dat het een mirakel mag heten , dat Vught ze overleefde. Om maar een greep te doen: Op een mooie julidag in 1543 liet de beruchte veldheer Maarten van Rossum het hele dorp platbranden uit rancune omdat hij de stad Den Bosch niet inkwam, en in 1557 slingerde de 'zwarte dood' zo snel zijn bacillen rond , dat er bijvoorbeeld van de zeven wehouders of schepenen er maar één in leven bleef. Maar de Vughtenaren kwamen er telkens bovenop. In dit vriendelijke land, en uit dit vriendelijke volk bloeide schoonheid, ambachtelijke schoonheid. Vooral 4 ambachten stonden op een hoog peil: die van stukadoor, meubelmaker, kunstsmid en metselaar. Nergens anders verstond men de moeilijke kunst als hier: ook de gewelven van het hoofdstedelijk Rijksmuseum zijn door Vughtse meester-metselaars gemetseld. En wie wil weten, hoe de meubelmakers en kunstsmeden van Vught hun werkstukken afleverden moet maar eens het Vughtse raadhuis binnen lopen: zelfs de spijkers van de wandbetimmering zijn stuk voor stuk met de hand gesmeed.

De familie van Lanschot is een bankiers familie uit 's Hertogenbosch, gesticht door Cornelus van Lanschot in 1737, onderneming onder firma tot 1901, omgezet in commanditaire vennootschap onder de naam F. van Lanschot. Ontstaan uit een handel in koloniale waren, met als afzetgebied Brabant en Limburg, het Prinsdom Luik en landen van Kleef en Gulick en een groot deel van Belgisch Brabant. Van Lanschot hield zich al spoedig bezig met het incasseren en disconteren van wissels van cliënten en met het wisselen van buitenlands geld tegen inlandse munt. Van Lanschot heeft voor de ontwikkeling van het bedrijfsleven in Noord- Brabant grote verdiensten verworven, mede door het agentschap van de Nederlandse Handelsmaatschappij voor handelszaken. Sinds juni 1999 is de bank beursgenoteerd. Nu is de van Lanschotbank met name bekend door hun vermogende cliënten. Het bekende familiewapen is het torentje met de drie boompjes.De bank richt zich op een drietal doelgroepen: de vermogende particulier, het middelgrote (familie)bedrijf en de institutionele belegger. Van Lanschot Bankiers staat voor kwalitatief hoogwaardige dienstverlening, waarin integrale advisering, persoonlijke service en maatwerk centraal staan. Van Lanschot NV is genoteerd aan de Euronext Amsterdam Stock Market.

Op deze foto de A.N.W.B toeristenbond voor Nederland hield in 1931 hun jaarcongres in 's Hertogenbosch. Burgemeester Frans Johan van Lanschot van 's Hertogenbosch ( 1875-1949) fungeerde als gids bij het bezoek aan de kathedrale Basiliek en maakte daarbij nuttig gebruik van zijn onafscheidelijke parapluie.

1932 Een grote wandeltocht van 35 km. op tweede paasdag georganiseerd door de Bossche politie sportvereniging. Hier is ook burgemeester van Lanschot te zien

Één van de 1000 deelnemers aan de tocht was dhr. Carton uit Rosmalen, die 79 jaar oud het hele parcours aflegde.

In 1928 te s Hertogenbosch werd door burgemeester van Lanschot de sobriëtas-tentoonstelling geopend, ter gelegenheid van de te houden blauwe week.

Helemaal in de bloemetjes gezet, in 1941 vierde K. van Lanschot zijn 40 jarig jubileum op het bankierskantoor F. van Lanschot te 's Hertogenbosch.

De 31e algemeene vergadering van de Nederlandse Heide-maatschappij te 's Hertogenbosch. Na de officiële zitting bracht het gezelschap een bezoek aan landgoed Maurick te Vught met zijn heerlijke bossen en wandelwegen. Eigenaar dhr. A.J.A. van Lanschot.

Met links de kleine arbeiderwoninkjes en rechts de afscheidingen van de grote achtertuinen van de panden aan de Taalstraat.

Levenslust, en laat mij met zekere beperkingen daaraan toevoegen levenskracht, staan in den regel bij een mensch in omgekeerde reden tot levensduur. Dit maakte dat ook wij in het heengaan onzer bejaarden vrienden gemakkelijker berusten, want het is 'des werelds loop'. Maar er zijn uitzonderingen op dien regel; er zijn menschen die den last der jaren weinig of niet gevoelen, en wanneer wij een van die gelukkigen ten grave moeten vergezellen, dan ontvalt allicht van onze lippen de zeer verklaarbare vraag : waarom reeds nu? Deze gedachte vervulde stellig allen die op den 6e december op het stille kerkhof van vught , geschaarde stonden om de geopende groeve , waarin het stoffelijk overschot van den diep betreurden Michael Jacobus Godefroi op 76 jarige leeftijd ter ruste zou worden gelegd. Godefroi die promoveerde in de geneeskunde in 1842. Tot zijn overlijden op 2 december 1895 stond hij voor het hele publiek open voor zijn hulp. Hij was onder andere de schrijver van en schreef in 1875 de levens beschrijving van de in 1768 door Keizer Joseph II van Oostenrijk tot lijfarts benoemde bredase geneesheer Jan Ingenhousz (1730-1799). een levensschets die uitmunt door sierlijkheid van vorm en degelijheid van bewerking. Hij was tevens een groot voorstander van de gezondheidsleer. Hij was de tevens de schrijver van 'de kindersterfte te 's Hertogenbosch beneden het eerste levensjaar.'(1868)

Dr. Coolen uit Vught opent hier in februari 1933 een expositie van de werken van Noord-Brabantse schilders en schilderessen, ten behoeve van de Nederlandse vereniging tot bestrijding van T.B.C

Op deze foto uit 1929 ziet u de bijna 70 jarige vendrig van de Loo luistert hier als een der oudste vendelzwaaiers van het land, de herdenking van het 400 jarig bestaan van het gilde st. Barbara te Vught op.

Achter een herberg vond de fotograaf in 1918 een voetboogschietbaan St.Joris, waar de oude schutter de edele doelen der Vughtse St.joris schutterij vertegenwoordigde.

De postduivenvereniging 'de zwaluw' te Vught , herdenkt hier in 1931 het vijfentwintig-jarig bestaan., het zilveren jubileum met op de eerste rij, derde van links de beschermheer Lodewijk Marggraff.

Deze Vughtse bruiloft in 1929 laat zien dat een bruiloft een feest was met veel mensen. Het echtpaar Th. van Wyck Blasvoort te Vught vierde op deze foto de gouden bruiloft. Naar Brabantse zede groeide deze vijftig jarige bruiloft uit tot een dorpsfeest. Het krasse paar is hier gefotografeerd omringd door bruidsmeisjes en een feestcomité.

November 1928 dhr. A.J. van de Akker, de herdenking om het feit dat hij 50 jaar lid was van de Harmonie kunst en vriendschap.

De Vughtse Katholieke toneelvereniging 'kunst na arbeid' huldigde in februari 1933 haar regisseur, den heer A.Kremeis bij zijn zilveren jubileum als humorist.

Ter gelegenheid van het 1 jarig bestaan in 1928 van de toneelvereniging Eensgezind in Vught werd een uitvoering gegeven .Mathilde of een vrouwenhart. Een tafereel uit het tweede bedrijf.

Voorzien van traditionele kleding twee dames begin 1900 met hun kledij en hoofdtooien.

Hier op een foto uit 1941 de Vughtse familie Weijdenberg, 4 generaties, iets wat tegewoordig niet uitzonderlijk is. Echter in die jaren wel.

Te Vught werd door Unitas 1, het eerste elftal der R.K.V.V. een huldigingswedstrijd gespeeld tegen D.O.S ter gelegenheid van het feit , dat eerstgenoemde vereniging het kampioenschap in de afdeling G der 2e klasse R.K.V.B. bisdom Den Bosch verwierf.

In maart 1933 werd er een gezelschaprit gehouden in Vught voor de jeugd met rolschaatsen onder leiding van dhr. Jac. de Gruijter

Tuinbouw tentoonstelling door de R.K. tuinbouwvereniging van Vught en omstreken. Deze foto toont een rijke verzameling van keurige bloemen, vruchten en planten, die algemeen werden bewonderd.

In het missiehuis Sparrendaal te vught, heeft de plechtige bisschopswijding plaatsgehadvan Mgr. Joosten door kardinaal van Rossum met assistentie van Mgr. Diepen, en Mgr leemansHier een foto uit 1931 vlakvoordat Mgr. joosten voor zijn missie naar China gaat.

Te Vught werd in november 1936 door de politiehondenvereniging een onderlinge wedstrijd te houden. Hier de eigenaars en de deelnemende honden.

Het sportgebouw, dat door jeugdige werklozen te Vught werd gebouwd, is in tegenwoordigheid van Z.Exe. minister Romme en zijn echtgenote officieel in gebruik gesteld. Minister Romme en burgemeester Loeff betreden het sportterrein.

Hier een herinneringfsfoto van de ravage, die het gevolg was van een explosie eener soldeerlamp in het toeristenhotel de hut te Vught. Hier ziet men de muur.

Vier geslachten in vrouwlijke linie van de familie Jansen-Vriens uit de gemeente Vught.

Hier ziet men de rijvereniging 's hertogenbosch- Vught bij een jachtrit. Het gezelschap òp de heide nabij Vught.

Onder grote belangstelling herdacht de heer dokter A.koolen te Vught zijn gouden ambtsjubileum. Dr.koolen maakte zich zeer verdienstelijk in de strijd tegen T.B.C.

Pater Wigbertus van Zon hoopt op korte termijn in huize Steenwijk te vught, zijn gouden kloosterfeest te vieren. Pater van Zon maakte zich zeer verdienstelijk voor de mooie Esperantistenbeweging.

Bij paviljoen de IJzerenman te vught, werd door de waarnemend commissaris van de Koningin, de heer Kipp, het nieuwe zwembassin geopend.

Een meisje loopt vlak na de tweede wereld oorlog voor het Heilig Hartkerk te vught.

Te vught werd een bosloop gehouden (1938).De winnaar hier op de foto S.Petit, op weg onderweg op het prachtige terrein.

Om toegelaten te worden op de lagere school in het jaar 1924 was het nodig een bewijs te krijgen van de huisarts dat het kind een inenting tegen pokken kon tonen. Hier een exemplaar uit 1924 van Hendrienkje Tomassen uitgeschreven door dokter Hillen jr. te Vught.

Bidprentje van de in 1939 overleden lid van de Gemeente raad in Vught,(sinds 1931) wilhelmus Marinus van der Pas.

De WelEerw. kapelaan Sanders van Waalwijk werd in oktober 1933 tot pastoor benoemd van Vught.

Het begin van de veldloop, waarbij hier burgemeester Loeff het startschot lost.

Andere sites:

Het echtpaar van Esch van kronenburg wonende te vught,viert 28 november 1912 hun gouden huwelijksfeest.

December 1928 de oudste inwoonster van Vught Weduwe Heerters op 90 jarige leeftijd.

Vooraankondiging van het gouden huwelijk van het echtpaar H.Beerwilder-Wons 5 februari 1935.

Het echtpaar G. van Schaependonk van de Bogaard vierde hun gouden huwelijksfeest in 1941

het echtpaar J. van Leyden- van de Velden vierden hun 50 jarig huwelijksfeest in 1941.

Het inmiddels afgebroken Landhuis de Braacken, er staat nu een bejaardenhuis. Gelegen aan de Loyolalaan in Vught. In 1891 werd deze nieuwe villa gebouwd. Voorheen woonde in het oude pand van 1874-1886 dhr. H. Banning.

Voor WOII woonde op het landgoed de familie Tilman. Zij woonde daar tot ongeveer 1942.Zij kregen 2 zonen. Een van hen is na de oorlog teruggekomen en woonde tot zijn dood in het bejaardenhuis.Hij was net als zijn broer priester geweest. Na de oorlog was het gebouw een cursushuis een vrouwelijke jeugdbeweging.

Vanaf 1950 werd het landhuis opvangcentrum voor repatrianten uit Indonesië. Na de afbraak van de villa werd in 1956 een bejaardentehuis gebouwd.

In 1734 werd op deze plek een landhuis gebouwd. Er is al sprake van landgoed Steenwijk in de 16e eeuw. Het huidige gebouw stamt uit 1840. In 1903 werd het landgoed door de fraters van Tilburg gekocht. Ongeveer 100 jaar was Steenwijk de plaats waar fraters verbleven. In 2000 kreeg het pand een grondige renovatie en is het nu een combinatie van oudbouw en nieuwbouw.

Met familieleden,feestcommité en bruidjes en kinderen uit de buurt

Voor Vught was het een onvergetelijke dag, de dag waarop de handboogschutterij st. Joris haar 60 jarig bestaan vierde. Gedurende de tuinfeesten hadden wij gelegenheid de kranige schutters met hun echtgenoten te fotograferen.

Het 12 jarig bestaan van de Oranjebond in Vught 1929. Er was een officieele ontvangst ten gemeentehuize. Op het raadhuisborders zien we jhr.mr. van de Poll,burgemeester van Vught, de oranjebondvoorzitter te complimenteren.

Juni 1934, De Z.E. heer M. Crefoeur te Vught viert zijn diamanten priesterfeest. Z. Eerwaarde onvangt gelukwensen en bloemen.

Een groot figuur in de R.K boerenstand, de weledele eerwaarde heer W.J. van Kessel, adviseur van de Nederlandse N.C.B. vierde feestelijk zijn 25 jarig priesterjubileum. Op huize 'Maria oord'te Vught werd Z.Eerw. gehuldigd door een schitterende stoet van bruidjes.

Bij het 400 jarige bestaan van het gilde st. Barbara te Vught werd o.a. voor de te gast zijnde zusterverenigingen een wedstrijd voor de oudste vaandels georganiseerd.

Het is een groot feest geworden , de inwoners hebben de sympathieke jubilaris hartelijk gehuldigd.

Te vught had dezer dagen een zeldzaamheid plaats. Drie dochters uit het gezin van de familie van Oorschot aldaar traden er tegelijk in het huwelijk. Bij het verlaten van de kerk kiekten wij het gelukkige zestal, dat in ópgewekte stemming de huwelijksreis begon.

Naast de villa Wargashuyse te Vught was een tractor met aanhangwagen in botsing gekomen met een voorbij rijdende bestelauto.Beide auto's sloegen van de weg. Een inzittende van de aanhangwagen, dhr. Voeten uit Hilvarenbeek, werd bij de botsing op slag gedood.De cabine waarin hij was gezeten werd tegen de bomen verbijzeld waarbij de ongelukkige de borstkas werd ingedrukt. Hier de situatie foto van de plaats des onheils met verbijzelde cabine. De biggen kruipen uit de wagen

Later zou de Witte uitgroeien tot een bekend restaurant en hotel. Hier een afbeelding uit de tijd dat het beperkt was tot een lunchroom.

Dhr. L. van de Berg herdacht zijn 25 jarig jubileum als controleur bij de Noord Brabanse Tramweg Maatschappij te Vught. De directteur van de Maatscappij dhr. van de Broek feliciteerd de jubilares.

Het tragische sterfgeval van Kolonel Hafkemeyer. Te Vught vond de plechtige begrafenis plaats van de reserve luitenant Kolonel W. Hafkemeijer. Het plotseling overlijden van de commandant van het korps B.V.L. van de meijerij De vaandelgroet aan het graf.

Links ziet men de Vughterbrug, ernaast het nog bestaande restaurant Chalet Royal. Rechts daarvan ziet men het reeds verdwenen Protestants ziekenhuis.

Over de Dommel tussen 's Hertogenbosch en Vught. De 80 meter lange brug mag als een zeer belangrijke verkeersverbetering worden aangemerkt.

De brug in de 30e jaren met een enkele auto in het straatbeeld.

De N.K.S. begon in 1949 met de jeugdkampen dit eerste was ook te vught. bestond in 1960 12 jaar. De eerste keer waren er ongeveer 4300 deelnemers.

Het is goed eten in de vrije natuur na een dag vol vermoeide, sportieve activiteiten.

Als het regent-en dat gebeurd nogal eens-eten de jongens in de tent. Het is daar gezellig en je kunt heerlijk uitrusten.

Kisten vol broden en liters melk worden door de jeugdige sportlui in een ommezien weggewerkt.

In het kamp is een snoepwinkel die van de kant van de jongens uiteraard grote belangstelling heeft.

In vroegere tijd was het heel normaal dat een Katholiek sportevenement een kapel had op het terrein.Ook hier is een kapel in het kamp, alleen het altaar is overdekt.

Oplossing van het dienstbodenvraagstuk? Te Vught werd, in tegenwoordigheid van Mgr. Diepen, het dienstbodeninternaat officieel geopend. De eerste cursus wordt door zestig leerlingen gevolgd. Voor de tweede cursus gaven zich reeds honderd meisjes op.

Op 29 oktober vierden de echtgenoten J. van den Brandt-W.kuijpers wonende in de van Heeswijkstraat hun 50 jarig huwelijk.

Gerrit was de eigenaar van een fietsenherstelzaak in Vught. Cornelia werkte o.a. voor de oorlog als naaister voor mw. Marie Mahie van Lanschot de la Gasse de Locht die op Leeuwensteijn woonde. De fietsenwinkel gelegen aan de Helvoirtscheweg had rond de eeuwisseling 1900 het nummer: C-208, later rond de oorlogsjaren werd dat nummer 78. De zoon van Gerrit en Cornelia, Jan, nam de rijwielzaak over die het tot de jaren '90 runde met zijn vrouw Jeanny Sidler. Jan zijn broer Janus en zijn zus Hennie werkte tot aan het sluiten van de zaak mee in de winkel.

Terwijl de bevolking van vught er zich misschien niet eens ten volle van bewust was, is dit mooie Brabantse dorp als bij toverslag in de belangstelling te komen staan van alle jeugdige katholieke voetballers. Er is daar zulk een golf van sportiviteit aan het rollen gegaan, dat eind Augustus (1950) bijna drieduizend voetbalschoenen alle sportvelden in de omgeving hebben platgetreden. Dit alles vindt zijn oorzaak in het feit, dat de Nederlandse Katholieke Sportbond er dit jaar zijn tweede voetbalkamp houdt. Op de foto het overzicht van het kamp tijdens het hijsen van de vlag. Op het met wuivende bomen omgeven terrein van de Braacken te Vught komen deze maand wekelijks een driehionderd katholieke jongeren bijeen om elkaar de bal te ontfutselen en te proberen het kampioenschap van de week in de wacht te slepen. Dit sportieve evenement heeft in het tweede jaar van zijn bestaan reeds zulk een populariteit gekregen, dat een week voor de officiele openening het kamp reeds in bedrijf gesteld moest worden om alle deelnemers te kunnen verwerken.

Een voetbalkamp heeft een geheel eigen karakter. Verkenners en trekkers zullen de voetballers misschien een beetje meewarig aanzien, omdat zij onder het woord kamp iets anders verstaan. Voor de eersten is het kamp een doel op zich, terwijl dit voor de laatsten slechts een middel is om te kunnen voetballen en zij laten dan ook met genoegen het bereiden van hun maaltijden aan een vakman over.

Een twaalftal grote legertenten biedt aan de jongens onderdak. Na een vermoeide dag slapen zij als rozen. Elke week komt een nieuwe groep, zodat over vijf weken in totaal ongeveer vijftienhonderd junioren aan het kamp hebben deelgenomen.

De hoofdleiders van het voetbalkamp te vught bespreken de problemen van de dag. Links de competitieleider P. Beneken Kolmer, rechts de kampleider J.M. van oorschot. Elk elftal heeft een eigen leider, terwijl aan het hoofd van het kamp een kampleider met enige assistentie staat. Door bemiddeling van de gemeente en enige welwillende sportclubs heeft men de beschikking kunnen krijgen over zes terreinen, welke door de jongens van het kamp elke dag bespeeld wordt.

De dagindeling is zo geregeld, dat zij een overvloed van tijd hebben om te spelen, maar 's middags heeft men een uur verplichte rust ingelast. Men begint de dag met ochtendgymnastiek, dan gaat men gezamelijk naar de Mis, ontbijt, en verder is de dag bezet met sport en spel. Er worden atheletiekwedstrijden georganiseerd, er wordt gezwommen en gewandeld, maar er wordt vooral gevoetbald.

's Morgens trekken de jongens er op de fiets of te voet op uit met de spanning van de komende match op hun gezichten en 's middags keren zij in het kamp terug, zingend dat nu de klok maar luiden moet, omdat ze gewonnen hebben. De verliezende partij zingt even hard mee. Dezelfde jongens, die elkaar 's morgens nog angstig 'afdekten' zitten 's middags broederlijk naast elkaar te eten.

In het kamp zijn ze goede speelkameraden, maar in het spel zijn ze onverwurbaar, want dan hebben ze de eer van hun club te verdedigen. Niet voor niets hebben ze hun clubvlag mee naar Vught gebracht. De eer van hun club gaat hen zozeer ter harte, dat zij het laatste sprietje stro voor hun tent wegharken, want ook orde en netheid tellen mee en daarvoor worden speciale prijzen beschikbaar gesteld. Men kan vreemd staan tegenover zulk een enthousiastme, maar toch kan men er deze jongens om benijden. Ze variëren in de leeftijd van twaalf tot achtien jaar en kennen gelukkig nog geen andere zorgen dan het onderhoud van hun voetbalschoenen. Men vergeeft het ze gaarne., dat ze op een bank in het kamp 'hup, Quick , Geleen' schreven om hun club chauvinisme te uiten. Het is een dankbare, maar ook een verantwoordelijke taakvoor de leiders om met zulke jongens op te trekken naar de goalpalen; een dankbare taak, omdat zij er vreugde aan beleven kunnen, een verantwoordelijke, omdat zij er op moeten toezien, dat de jongens in hun enthousiasme God niet 'buiten spel'zetten. Dit laatste is iets wat het bestuur van de Nederlandse Katholieke Sportbond zeer wel heeft ingezien en waarvoor de leiders van dit voetbalkamp gaarne hun vakantie offeren.
Door Beau i.s.m vughtinansichten.expertpagina.nl
Hosting en scripting door: MPlay.nl
Er staan 34 links op deze pagina.
Opmerkingen of suggesties?